31
Jan
08

officium…

”Kven har mælt havet med si hand og himmelen med utspende fingrar?” (v 12)

I skrivande stund (!) sit eg på bussen mellom Sykkylven og Stranda, ei reise midt gjennom Sunnmørsalpane. Kven har skapt dette storslegne landskapet? Dei retoriske spørsmåla i salmen kan takast opp att her. For israelitten som song salmen fyrst, ville svaret lege på tunga: -Gud, Skaparen! Kven er som han?

For dei som sit rundt meg i bussen og for svært mange menneske i vår kulturkrins er det ikkje slik utan vidare, trur eg. Naturen apellerer nok stadig til dei åndelege sidene åt menneska og kallar fram age, indre ro, kjensle av noko større enn oss. Men Gud? Vi tek ikkje inn hans frekvens lenger, han har falle ut av forteljinga.

Eg trur det må bli stille lenge. Å legge inn Guds tale berre som eit ekko av noko ein har lært, er ikkje nok. Klisjéar i sjela hjelp ikkje lenger, vi trur ikkje på dei. Vi må våge å lytte til togna og tomleiken i naturen, godta at fjella, havet og skogane er lågmelte. Fyrst når alle våre idéar og innlærde vendingar har tagna, kan vi lære å høyre etter på nytt. Når undringa over alt som er, dukkar opp att – då kan tinga tale, møte oss og seie, sakte: -Det er ein som vil oss; havet, himmelen, fjella, mennesket. Meg.

Då seier eg: Mi-ka-el? Kven er som Gud?

Reklame

0 Svar to “officium…”



  1. Kommenter innlegget

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s


kategoriar


%d bloggarar likar dette: