Arkiv for april 2011

30
Apr
11

nota bene: «Skaparkraft» – ei kristen tankesmie

Som nokre kanskje alt har sett i media, er eg, saman med mange andre,  blitt involvert i den nyskipa tankesmia «Skaparkraft».  Noko av profilen er ekumenisk breidde saman med markert teologisk og idémessig ståstad.

Dette svarar til den ekumeniske trenden vi ser stadig tydlegare: at truande frå ulike kyrkjer og kyrkjesamfunn  søkjer kontakt kring basisen i den overleverte trua, ikkje berre i etiske og samfunnsetiske spørsmål, men også det som har med lære, liturgi og det indre livet (spiritualitet) å gjere. Møtet mellom det katolske og det evangeliske/evangelikale er eit teikn i tida. Skjørt, men spennande.

Felles er også ynskjet om å vere nærverande i samfunnet på ein offensiv og open måte, i trusvitnemål og forkynning, og apologetisk og debatterande. Tankesmia er i ferd med å opprette si eiga heimeside (skal leggje ut link snart). Sjekk også desse linkane: www.vl.no  www.dagen.no
Og fylg med vidare…

Advertisements
30
Apr
11

officium: laurdag i påskeoktaven, av ein dåpskatekese frå Jerusalem iii (matutin)

«Tak ikkje i mot brødet og vinen som om det var vanleg brød og vanleg vin, for dei er Kristi lekam og blod ifylgje det Herren sjølv har slått fast».

Katekesen held fram med den tredje lekken i den kristne initiasjonen (innføringa i kyrkja): evkaristien eller nattverden.  Den nydøypte og nykonfirmerte mottek straks nattverden i den delen av messa/liturgien som ein ikkje kunne ta del i medan ein var katekumen (missa cathecumenorum). No er katekumenen fullt og heilt med mellom dei truande, Christifideles, dei Kristtrugne ( i missa fidelium).

Og vi ser stadig den realistiske oppfattinga av sakramenta. Det smakar brød og ser ut som vin, men er Kristi lekam og blod, seier teksten.

Framleis trur og lærer kyrkja dette.

30
Apr
11

officium: fredag i påskeoktaven, av ein dåpskatese frå Jerusalem II (matutin)

«De er blitt salva med velluktande krisma og er blitt Kristi likemenn og frendar».

Katekesen held fram undervisinga om dåpen – som gjekk direkte over i konfirmasjons- eller krismeringsriten; salvinga med heilag krisma saman med handpålegging og bøn om Andens sjufaldige, messianske gåve (jfr Jes 11).

Kristus, Den salva, blei – seier katekesen – steig opp av dåpsvatnet i Jordan og mottok Anden som steig nedover han i skapnaden av ei due. Slik stig Anden nedover den nydøypte. Vi blir eitt med Kristus i hans salving, slik vi blei eitt med hans død og oppstode i dåpsvatnet. Kristi likemenn og frendar.

30
Apr
11

officium: torsdag i påskeoktaven, av ein dåpskatekse frå Jerusalem (matutin)

«Vi veit jo godt at på same måte som dåpen er ei reinsing for synder og gjev oss Den heilage andes gåve, slik er han også eit avbilete av Kristi lidingar».

Teksten syner oss kor realistisk syn ein hadde på dåpen i den tidlege kyrkja, heilt i tråd med den hl Paulus» undervising t d i Romarbrevet (Rom 6). Når oldkyrkja talar om sakramenta som «bilete» eller «avbilete», eller til og med som «symbol», tenkjer ein ikkje dette som noko reint pedagogisk eller illustrerande, slik vi lett gjer det. Biletet og symbolet innheld alltid det  det representerer, på ein verkeleg og verkekraftig måte. Biletet er dynamisk og kraftfullt. Det er eit sakrament .

Difor får vi i dåpen ikkje berre del i den syndsforlatinga som Kristus vann oss ved sitt frelsesverk, men vi blir på underfull, løyndomsfull – ja, nettopp sakramental – vis eitt med Kristus.

Eit sakrament er eit mysterium. Jesu Kristi mysterium.

27
Apr
11

officium: onsdag i påskeoktaven, frå ei gamal påskepreike av ukjent opphav (matutin)

«Det vil seia at den som fylgjer Kristus i eitt og alt, ved å fylgje hans fotspor vil nå opp til høgsetet for det himmelske ljoset» .

Frelsa er ikkje berre noko momentant; vi surrar rundt her i livet – og så,vips, blir vi  nye. Livet er ein prosess, med sprang og omveltingar, men også med lange liner, ei utvikling. Vi skal leve eit liv i Kristus her og no. Vi skal kvar dag ta vare på trua og leve i henne. Vi skal gløyme det som ligg attanfor og tøye  oss etter det som ligg framanfor (Fil 3,14).

Eit liv i Kristi etterfylgjing. Immitatio Christi.  Det som ein gong skal faldast ut heilt og fullt,  er det vi lever no.

25
Apr
11

carpe diem: vel tilbake..

Turen blei fin. Opp Sørkedalen og inntil Heggelivatna, med mykje motbakke! Kort rast der. På toppen og der det var gran-skugge kunne det endå liggje litt snø på vegen så eg  måtte dra DBS-en. På Ringerike-sida var det meir bruksveg og eg sigla bortover langs svære Storflåtan; ganske kjøleg drag frå vatna som stadig hadde islag, om enn tynt og i oppløysing. Ned frå Damtjern i hårnålssvingar og i full fart,  til Åsa, og så  bortover nord-delen av Steinsletta. Kulturlandskap med soge-sus.

Ny rast på Norderhov, med rask fortæring av ein boks Cola – og sukkerdopen hjalp, så eg trødde uventa lett dei siste to mila frå Hønefoss opp Ådalen. Trilla inn på tunet  der eg skulle i sjutida (starta frå Oslo kvart på to). I dag har eg, og dei eg vitja (Kari og Georg Fr Riber-Mohn; takk for stor gjestmilde!), vandra ein vakker tur over furumoar og opp på ein 650 m høg, skogkledd  kolle der det var rester (!) av ei  bygdeborg frå bronsealderen.  Rundt oss på alle kantar breier austlandslandskapet seg ut. Med skogar og åsar i blåne bak blåne, med Norefjell og Ådalsfjella høgtidleg trunande i det fjerne. Eit Asbjørnsen og Moe-land, eit Kittelsen og Werenskiold-land. Eventyr, mystikk og stor ro. Med soldis og varme som ein sommardag. Tung og mørkegrøn gran, ljos og raudlegga  furu, spedd med eit flor av nyutsprungen lauvskog.

Eit plogtrekk av grågås på veg frå Afrika til Svalbard sigla over oss. I skogen er det gaupe  og ein- og annan bjørn som har sine eldgamle far her, lang austanfrå mot Vassfaret eller kvar det kan vere.

For at eg ikkje skulle bli alt for sein heim, blei eg skyssa til Solllihøgda og trilla så ned til Bærum og Kolsås. Og hit.

24
Apr
11

carpe diem: over Krokskogen, alleluja!

Framleis gledeleg påske! Stappfullt i St Dominikus krk i dag! No pakkar eg sekken og tar sykkelen fatt, min gamle gode  DBS tur-racer, og drar opp Sørkedalen, over Heggeli, ned til Steinsfjorden, gjennom Hønefoss og til Hallingby i Ådal. Invitert av ein katolsk familie som bur der.  Tilbake i morgon. Det blir fint i det strålande vêret!

Men ingen blogg før eg er tilbake; skal ha så lite med meg som råd. Berre såpass at eg kan skrive i dagboka og lese mine tidebøner og pusse tennene. Alleluia!




kategoriar