21
Jan
08

officium…

Måndag, vike 2, sal 31 (matutin)

”Du løyner dei i livd av ditt åsyn” (v 21)

Eit andlet? Ei åsyn? Kan vi tenkje oss noko opnare og mindre vernande? Og Guds åsyn? Så høg, så uendeleg. Eg treng noko som skjermar meg. Heilt nært, tett innpå meg. Eit rom, ei borg, ein famn. Når makter som vil meg til livs, pressar seg inn på meg. Når eg kjenner meg truga. Dødskreftene er så nære, så innpåslitne, så nærgåande; kva skal eg med noko så passivt som eit andlet, ei åsyn, eit blikk?

Likevel, i redsle og tumultar; kva gjev deg meir styrke enn at ein ven ser deg, med augo som utan ord seier: Du har min tillit, min vyrdnad, min kjærleik! Som seier: Du kan misse alt, men ikkje meg.

Alt dette kan stå skrive i eit andlet og det trengjer inn i deg så du veit, til dine inste fibrar, at det vonde ikkje skal få overtaket, det er nokon som ser deg som eit heilt menneske, som eit elska menneske. Når alt du er, synest viska ut, ”bur” du i den andre sitt andlet.

I dag set alle fiendtlege makter augo i meg og problematiserer livet mitt heilt til grunnen, kler av meg alle gleder, all tru, von og kjærleik. Då ser eg ei større åsyn, eit djupare blikk, eit sannare ljos: –Eg veit kva tankar eg har med deg… fredstankar og ikkje ulukketankar. Eg vil gje deg framtid og von (Jer 29, 11).

Reklame

0 Svar to “officium…”



  1. Kommenter innlegget

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s


kategoriar


%d bloggarar likar dette: