29
Des
10

carpe diem: la tourette iv

Dagane går. Eg er plassert i underkommisjon nr tre; revisjon av  formasjon (som utdanning stort sett blir kalla i katolsk setting i dag)  og studieopplegg for  nye brør. Vanlegvis tar det fem til sju år her i Frankrike, med framhald for dei som vil ta lisensiat-grad og doktograd. Det dreiar seg både om ein fagleg/akademisk formasjon og ein asketisk; det som har med sjølve klosterlivet å gjere; det «regulære» livet, som ein vil seie her, livet i samsvar med ordensregelen og alt som fylgjer med: Tidebøner, personleg bøn, framferd i klosteret, tilhøvet til novise- og studentmeistaren, oppgåver og embete i klosteret, måltida, lære å vere stille, vere åleine osv osv.. Dominikanarane fylgjer den hl Augustins regel (frå 400-talet i Hippo i Nord Afrika), samt konstitusjonar ( meir detaljerte lover) som stammar frå cistersiensarane. 

Viktig for brørne at det er samanheng og koherens mellom den faglege, intellektuelle utdanninga og den åndelege/regulære og personlege. Difor er også klosteret brørne tilhøyrer under utdanninga, viktig. «Eksemplets makt» er stor, som kjent. Vi frå Skandinavia (Dacia, som det heiter i ordenen, som det gjorde i mellomalderen) ynskjer at våre studentbrør skal kunne vere fire år i Frankrike og så to år i Oxford. Skandinavar står i dag nærare den anglo-saxiske kulturen, både språkleg og på andre måtar, så eit slikt løp ville gjere formasjonstida meir overkomeleg og positiv. Det vil truleg også lette rekrutteringa. Vonar kapitlet og provinsen går for dette! Vi har jo alt no ein bror i Oxford, br Haavar, etter fem år i Frankrike. 

Slitsamt å sitje i møte heile dagen. Fekk meg ein litene promenade etter middagen i dag. Kulden og snøen er borte; mange varmegrader her no, disisg luft over dei høge og langstrakte åsane som er dyrka heilt til topps med skogholt her og der. Vingardar med nakne, skorne vintre. Landsbyar, ofte samanvaksne til forstader til Lyon nedover mot dalbotnen, gardar og gardshus oppover liene og på åskammane. 

I kveld kjem den nyvalde provinsialprioren reisande frå Algerie for å overta provinsen og leie resten av kapitlet. Når klokka slår, samlast  kapitularane i  klosteratriet og helsar på han.  Eg er spent på typen…


14 Responses to “carpe diem: la tourette iv”


  1. 1 Wenche
    desember 30, 2010 ved 12:42 am

    God jul!
    Den tyske kulturen burde vel passa vel så godt som nokon annan. Er ikkje det eit aktuelt studieland for dykk?

  2. desember 30, 2010 ved 10:36 am

    W: Dessvrre kan norske ungdomar like dårleg tysk som fransk i våre dagar. Schade, aber so ist et…

  3. 4 Eirik
    desember 30, 2010 ved 11:44 am

    Når kan Dacia vente å få svar på spørsmålet vedr. Oxford?

  4. desember 30, 2010 ved 11:56 am

    Eirik: I fyrste omgang må kapitlet diskutere i plenum, så skal definitørane (dei som detaljutformar kapitlets vedtak) gi konklusjonen. Det kan ta nokre viker. Etter eit evt positivt prinsipp-vedtak, skal så detaljane fasetjast. I løpet av eit år burde vi vere i mål. Viss alt går bra.

  5. desember 30, 2010 ved 3:13 pm

    W: Det handla om heile greia. Du skal leve i eit anna land, delta i daglegliv og konversasjon, men også studere: lese faglege skrifter og bøker, delta i førelsingar, seminar, kollokviar, skrive oppgåver, ta eksamenar og skrive avhandlingar.

  6. 7 Wenche
    desember 30, 2010 ved 3:35 pm

    Ja, eg tenkte meg det, og då bør jo Tyskland og den tyske kulturen vera aktuell. Vater unser der Du bist im Himmel. Geheiligt werde Dein Name…. Kjent og kjært.

  7. desember 30, 2010 ved 3:49 pm

    W: Leider. Her er det nok ikkje nok med eit Vaterunser. Ingen går ut av norsk vidaregåande skule i dag med gode nok tyskkunnskapar til å ta fatt på studiar i Tyskland utan vidare.

    • 9 Wenche
      desember 30, 2010 ved 4:26 pm

      Men dei er jo heller ikkje gode nok i fransk. Er ikkje det tyske bibelspråket lettare for oss nordmenn, skandinavar, enn det franske? Er ikkje den tyske kulturen, lynnet eller kva du vil, nærare oss enn den franske? Eg skjønar at de domininikanar høyrer til den franske provinsen, og at det derfor gjerne blir fransk for dykk, men det burde kanskje vore tysk heller.

      Engelsk er sjølvsagt praktisk i vår verd, men me burde fått fleire impulsar frå andre språkområde.
      Nå kan du seia ja og amen. 🙂

  8. desember 30, 2010 ved 4:37 pm

    W: Det er jo nettopp fordi både språk- og kulturterskelen til Frankrike er høg, at vi ynskjer noko som er nærare. Då er ikkje det tyske noko språkleg alternativ, ettersom unge nordmenn er like dårlege i tysk som i fransk. Engelsk språk og kultur er i dag mykje nærare. Kjennskap til fransk og tysk kultur er viktig å ivareta, men her snakkar vi om eit studieopplegg med lågast mogeleg kulturell og språkleg terskel.

  9. desember 30, 2010 ved 4:42 pm

    Som sagt: Det er ikkje eit spørsmål om vidare språkleg horisont etc, men om eir realistisk studieoppleggg.

  10. 13 Geir
    desember 30, 2010 ved 11:44 pm

    Kjære Arnfinn, søstre og brødre.

    Jeg har nylig med glede og trygghet konvertert til Den katolske kirke.

    Jeg leser om din hverdag – prosedyrer, fagleg/akademisk formasjoner og ordensregler som er totalt fremmed i min verden.

    Det underlige er at jeg kjenner godhet og varme for det byggverk du og dine ordensbrødre er satt til å utføre – stein over stein til det skinner for verden.

    Jeg ber for 2011 om Kristi fred for deg og alle dere Kirkens troende søstre og brødre.

    G.

    • 14 Herman Gunnarsjaa
      desember 31, 2010 ved 8:47 am

      Hei, Geir!

      Velkommen som nyopptatt medlem i Den Katolske Kirken! Vi er en gjeng på ca 1 milliard over hele kloden som er opptatt av Gud, Kristus, Den Hellige Ånd, Jomfru Maria, alle helgnene, og det er (sammenlagt), blitt ganske mange av oss etterhvert, både i himmelen og på jorden. Så nå venter vi bare på at alle de andre milliardene skal forstå dette..

      Jeg ville bare egentlig ønske deg velkommen, men ser jo at det jeg er oppvokst med som «innfødt» katolikk kan virke fremmedartet for mange nyankomne.

      Hvis du finner Thomas Aquinas» råd til en ung student i den katolske bønneboken (finnes i St. Olav bokhandel – også på nett), sier han der at man bør gå fra det enkle til det vanskelige og ikke omvendt. Følge bekken til elven og elven ut til havet. Bare slik tilegner man seg sann kunnskap, sier han. Det følger flere andre råd også, og jeg vil sterkt anbefale metoden og de andre rådene også, og sette dem inn i dagens samfunnskontekst (ikke omvendt..!).

      Katolisismen kan virke vanskelig tilgjengelig for mange av de nye, men til det har jeg bare å si: Sett deg ned og vent. Gå i Kirken, delta i messens tilbedelse, motta sakramentene. Steg for steg nærmer du deg nye sannheter og nye sammenhenger. De kommer (som regel) ikke plutselig, men etterhvert, vi er alle vekster i Herrens hage, som gror og spirer.

      Jeg kan ikke fortelle deg at «slik er det» eller «her er det» om alt, for ingen kan si dette om himlenes rike sier jo Kristus. Og det er jo Ham, i den Hellige Treenighet, som vi kretser om og feirer i Kirkens mysterier. Så velkommen som konvertitt! Jeg ble bare så glad da jeg så at det var kommet en til!

      Godt nytt, katolsk år!

      Hilsen Herman


Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s


kategoriar


<span>%d</span> bloggarar likar dette: