17
Des
10

officium: torsdag, 3. vike i advent, jes 32,15-33,6

«Ver oss nådig, Herre, vi ventar på deg!» (33,2)

Å tru er å vente, å vente er å tru. Dette går hand og hand i Bibelen. Vi ventar ikkje på Godot (Samuel Beckett); vi let oss ikkje fascinere av det absurde. Menneskeleg forventing er open mot det gode, det sanne, det vakre. Mot Gud. «Eg trur eg skal få sjå Gud i landet åt dei levande», seier salmisten. 

Men slik forventinga er boren av tru, må trua leve i forventing. Tru ar aktiv tillit. Tru er å ikkje resignere, å ikkje bli kynisk, å ikkje la seg nøye med halvfullt mål. Tru er å ta den store sjansen.

Reklame

1 Tilbakemelding to “officium: torsdag, 3. vike i advent, jes 32,15-33,6”


  1. 1 Helge Spilling
    desember 17, 2010 ved 12:32 pm

    Fin kommentar, Arnfinn. «Å vente på ei glede er også ei glede». Vi må våge å vere i advent – i forventning til det som skal kome, til han som skal kome.


Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s


kategoriar


%d bloggarar likar dette: