24
Nov
10

officium: onsdag, 34. vike i det allmenne året, 2 pet 1,12-21

(obs: tekstane/meditasjonane for måndag /tysdag er ombytte, ved ei feiltaking…) 

«Dette ordet gjer de vel i å akta på; det er eit ljos som skin på ein mørk stad, til dagen strålar fram og morgonstjerna går opp i hjarto dykkar» (v 19).

Profetordet – orda i Skrifta og forkynniga og undervisinga til apostlane, ja, djupast sett han som er Ordet, Jesus Kristus – morgonstjerna, det er han, han er ljoset som skin i mørkret. Verda sveiper mørkre kring seg, vil løyne seg for Gud og hans ljos. Heilt inn i menneskehjarta trengjer mørkret seg. 

Der skin stjerna når Ordet lyder, når Herren talar, når Kristus vert motteken. Livet får konturar, vi ser oss sjølve og verda, vi ser historia, vi ser opphavet og enden, vi ser meininga, vi ser vegen. Vi «orienterer» oss; vi let Oriens, austerstjerna, gjeve oss retning.

Ex umbris et imaginibus in veritatem /frå skuggar og førstellingar til Sanninga (Newman). Det er det kristne livet.





Reklame

0 Svar to “officium: onsdag, 34. vike i det allmenne året, 2 pet 1,12-21”



  1. Kommenter innlegget

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s


kategoriar


%d bloggarar likar dette: