19
Jul
10

carpe diem: å hjul med din glede v

 

Terminus. Løvsøya (Lepsøya) i Haram. I går tok eg ut frå Tjørvåg i Herøy, inn til Ulsteinvik, over eidet, Hareidet, til – Hareid. Raskt innom ein god ven frå ungdomstida, Arild Grimstad; lærar, songar, anvareleg for det lokale kulturarrangementet «Hareidstemna» –  og mykje anna som er typisk for mine vener  på desse kantar. Det var mange fleire som eg gjerne skulle sett innom en passent, men det må eg ha til gode.,

For eg måtte nå snøggbåten Hareid- Ålesund som korresponderte så vidt med båten Ålesund – Hamnsund. Eg nådde begge to, og då var det berre å sykle innover og nordover forbi Gamlem og langs Hildrestranda til Synnaland, så å seie innkøyrsla til Brattvåg. Her budde eg dei fyste sju åra av livet  mitt. Folket i garden var på hytta, men ikkje noko problem å låne lykjel og seng så eg fekk logi for natta. 

I dag var det litt tilbake langs den same stranda, til ferjestaden Skjelten – og så ut på øya her. Ei av øyane i Haram, som sagt; dei ligg høgtidleg på rekkje og rad, med grøne, breie strandflater og fjellet som panne eller nase ut mot storhavet.   Stadig same vêret, skiftande, mykje sol, varm luft, men så mørknar det i skylaget, vinden pustar seg opp, nokre dropar – eller byger, i verste fall – så skin det av att og du kan sole deg i léveggen.

Eg fann fram til huset som syster mi skal leige i ferien, og fekk alle nødvendinge instruksjonar av eigarfamilen. Veldig kjekke folk! Vi har fleire felles kjende, synte det seg. Eg roa meg litt, og sykla så ut til Rønstad, på sørsida av øya. Her kjem storhavet rett inn. Det går ei merka løype langs heile den ytre kystlina her, mellom fjellveggane og storfjøra; har gått der mange gonger. Gjekk no så langt vest at eg runda neset og såg nordetter. Dønningen veltar inn og bråkar mot svaberga, eit skip går ut den ytre leia, havet glitrar  og skifter lèt ettersom sommarskyene driv på himlen med litt regn på slep. 

Her kan du rope. Å be er å rope. Å lufte skikkeleg ut. Ofte ligg det vi treng å  be om, og mugnar fordi vi ikkje opnar skikkeleg opp. Gud tek i mot det vi gjev frå oss. For å få gjeve det skikkeleg, må vi ta røysta til hjelp. Full røyst. Så Den Allmektige skjønar at vi meiner alvor.Då blir det stille i deg. Då kan du vente. Då kan du gå roleg heimover.

Reklame

6 Svar to “carpe diem: å hjul med din glede v”


  1. 1 Randi
    juli 19, 2010 ved 5:24 am

    Hallo bror Arnfinn.
    Det er inspirerende å lese dine reisebrev-du burde samle dem,også dem fra Italia og Frankrike og forsøke å få utgitt en «reisedagbok- en preikebrors betraktninger, år 2000.»Hilsen Randi

  2. juli 19, 2010 ved 8:14 am

    Takk, det er kanskje ein idé… 🙂

  3. juli 19, 2010 ved 9:21 am

    Takk for dine fine skildringer! Jeg minnes med takknemlighet de fantastiske lysskiftningene på havet og vestlandshimmelen fra mine år i Florø.

  4. juli 20, 2010 ved 7:21 am

    Florø er ein veldig fin og triveleg by! Var på Kinn i fjor – det er ein eventyrplass!

    • juli 20, 2010 ved 8:10 am

      Ja ikke sant, det er en helt egen stemning av fred og høytid der ute – med havet, Klova (en helt spesiell fjellformasjon, for dem som ikke vet det), og den gamle middelalderkirken.

  5. 6 Svein
    juli 21, 2010 ved 7:14 am

    Vi var på Haramsøy og Flemsøya i fjor, og hadde en fantastisk matpause/lunsj på toppen av Haramsøya (Ullahammaren). Nesten vindstille, sol og varmt, storhavet rett ut.
    Et minne for livet.


Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s


kategoriar


%d bloggarar likar dette: