09
Feb
10

officium: måndag, 5. vike i det allmenne året, Galatarane 1,1-12 (matutin)

«Han som gav seg sjølv i døden for våre synder, så han kunne fria oss ut frå den noverade vonde verda» (v 4)

Frå fyrste stund, som her, i Galatarbrevets fyrste liner, forkynner Paulus Kristi soningsdød. Den er eit gjennomgripande oppgjer med dei kreftene som avgjer lagnanden til verda: Døden, djevelen og konfrontasjonen med Guds indignasjon på grunn av synda. Ved slutten av historia ventar det eit endeleg oppgjer mellom desse maktene. Frelse er å bli fridd ut i den krisa og domen som då kjem over den noverande verda. Frelsa er eskatologisk; denne verda er datostempla, ei ny verd er i emning.

Mange meiner at det berre er når ein har fokus på verda slik ho er, på denne tidsalderen, dette sæculum, at vi kan påverke i god retning. Men det er i røynda tvert om.  Det er når denne verda, med heile sitt grep på menneska, ikkje er vår forankring, at vi kan endre henne – som teikn på den nyskapinga som skal kome.


0 Responses to “officium: måndag, 5. vike i det allmenne året, Galatarane 1,1-12 (matutin)”



  1. Kommenter innlegget

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s


kategoriar


<span>%d</span> bloggarar likar dette: