18
Des
09

officium: 18. desember, jes 46,1-13 (matutin)

«Til de grånar i håret skal eg bera dykk» (v 4)

Gud ber Israel – gjennom alle år, gjennom jubel og gråt, gjennom fråfall og omvending, gjennom tjukt og tynt, over stokk og stein. Alltid. Kvifor innser ikkje folket dette i staden for å la seg drage til avgudane; gudar som sjølve blir borne lik døde ting? Gud treng ikkje å bli boren av oss, det er han som ber oss.

Den fundamentale tryggleiken er å vite seg boren av Gud. Då er du samstundes utlevert. Den tryggleiken trua gjev, er ikkje ei forsikring, noko du har i reserve, ei billeg trøyst. Tru er å satse alt på Den ukjende.

Gud er ikkje «handgripeleg». Det er det berre avgudane som er. Du må våge alt. Du får ingen ytre garantiar; du har berre det indre ljoset i Guds lovnader.


2 Responses to “officium: 18. desember, jes 46,1-13 (matutin)”


  1. 1 Olav
    desember 22, 2009 ved 12:59 am

    Takk for en velsignet påminnelse!

  2. 2 Alexander
    desember 23, 2009 ved 10:07 am

    Artig bilde med forsikring. Man betaler en liten sum for (økonomisk) trygghet om noe uforutsett skulle skje. Troens fordring vises av enken i tempelet, som gav alt.


Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s


kategoriar


<span>%d</span> bloggarar likar dette: