31
Jul
09

officium: Fredag, 17. vike i det allmenne året, 2 Kor 11,30-12,13 (matutin)

”Eg må rosa meg, endå det ikkje tener til noko…” (12,1)

Sjølvros tener eigentleg ikkje til noko når ein som apostelen veit at mysteriet i eins liv er Jesus Kristus og hans makt i vår vanmakt. ”Difor vil eg helst rosa meg av mi vanmakt”, seier Paulus. Guds røyst kviskrar i sinnet hans: ”Min nåde er nok for deg” (12,9).

Og likevel: Paulus vedstår seg livet sitt, også det positive, sterke og gode. Kvifor ikkje? Det er jo Guds gåver! Han bøyer seg ikkje for dei som vil usynleggjere han, få han til å teie og vike. Han veit kva han står for, han underslår ikkje sin innsikt og si livsrøynsle. Heller ikkje åndeleg. Han har ei røynsle av Gud; for fjorten år sidan vart han ”rykt inn i den tredje himmelen” (11,2).

Livet er verkeleg. Ikkje ein teori. Det må vi våge å vedstå oss.


0 Responses to “officium: Fredag, 17. vike i det allmenne året, 2 Kor 11,30-12,13 (matutin)”



  1. Kommenter innlegget

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s


kategoriar


<span>%d</span> bloggarar likar dette: