24
Jul
09

carpe diem: Haram

I dag har eg vore ute på Haramsneset. Eg sykla utover Åkre og Haram i middagstida. Det er jordbruksland av klasse. Strandflata frå fjell til fjøre er heilt oppdyrka, som eng og som beite. Andreslåtten, hoa, står tjukk som ein kornåker utover dei flate, breie markene. Fjorden mellom Haramsøya og Løvsøya i sør er spegelblank. Øyasommar. Eg slengjer frå meg sykkelen ved grinda der fellesbeita byrjar. Seksti, sytti kyr talde eg.

Det er ikkje lenger fiskerinæriga som dominerer Haram kommune. Det er ei jordbruks- og industrikommune. I avisa i dag las eg at kommunen er den nest største industrikomunen i Møre og Romsdal, med over 2000 tilsette i ulike verksemder. Stort sett knytt til marin teknologi: Skipsverft, produksjon av peileutstyr, styremaskinar, skipsvinsar osv. Folk er flittige; ”sunnmøringen rullar stein mens han kviler”, som kjent.

Ute på Stavneset, det ytste neset, sat eg i sola. Ti skarvar sat svarte på sin stein like utfor land. Stundom piler dei ut frå land, ofte to og to. For å dukke og fiske. Av og til fær dei opp i dei høge, stupbratte fjellhamrane bak meg, og tidlegare har eg sett korleis dei leikar seg med avansert glideflyging utover havet i lange sveip, i rasande fart. Stormåsen ror meir bedageleg til og frå.

På returen er eg innom den gamle kyrkjegarden på Haram, midt i det som var det gamle garden; som ein landsby, før utskiftinga av jorda og utflyttinga av husa rundt 1880. Her stod stavkyrkja fram til 1838. Då vart ho riven og ny kyrkje sett opp lenger inne på øya.

Eg bad Fadervår og Salve Regina – det har vore bede her før – og sykla sakte innover øya.


1 Response to “carpe diem: Haram”


  1. 1 Herman
    juli 24, 2009 ved 9:35 pm

    Tipper at luften dro et lettelsens sukk etter å høre Salve Regina (som betyr Hill deg dronning – i bet. himmeldronning) igjen, etter kanskje mange hundre år?

    Jeg har forstått at både du og jeg er heldige som har konkrete navnereferanser til konkrete steder i Norge, selv har jeg ett i Raftsundet ved Harstad, der min oldefar og oldemor bodde i mange år. Skal ikke si hva øya heter her, men den bærer kimen til etternavnet mitt. Og kan sees fra Hurtigruta.

    Vi er så internasjonale blitt, og så globale, at vi kanskje glemmer arven fra Norge? Jamvel Kristenarven som er mer enn fem hundre år gammel? Vi må ikke glemme at Kristendommen her i landet har en rot, et opphav, den tok ikke til ved reformasjonen.

    Hilsen Herman


Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s


kategoriar


<span>%d</span> bloggarar likar dette: