29
Jun
09

homiletica: 13. sundag i året, 28/6-09, St Dominikus krk, Mark 5, 21-24/35b-43

Kjære brør og systre!

Heile bodskapen idag ligg i orda frå evangelieverset: Vår Frelser, Kristus Jesus, har brutt dødens makt og latt liv og udødelighet gry for oss gjennom Evangeliet!
Som ein sommardag som bugnar av liv, sol, overflod og venleik! Som dagen i dag!

Han kom for å forløyse sin skapning: Blinde ser og lame går, spedalske vert reine og døve høyrer, døde står opp, og evangeliet vert forkyndt for fattge! Slik samanfattar Jesus sjølv sitt messianske oppdrag, sin misjon. Døde står opp! Ikkje alle blei lækte, ikkje alle døde blei vekte til live – men det skjedde i glimtar, som teikn på det som skal skje når han kjem tilbake i si fulle makt, sin fulle glans! Skydekket over verda har rivna, sola har vist seg, det er sommar i vente!

Døden er den siste fienden, den store fiendeen, for Gud har skapt alt til å leve. Alt lever for Gud! Ja, også det vi kallar den døde materien, lever: De fjell, kvifor hoppar de som verar, de haugar kvifor spring de som lam?, står det i salmane. Vidare: Lovsyng Herren frå jorda, de store sjødyr og alle havdjup, eld og hagl, snø og snø og skodd, du storm som set hans ord i verk!”

Men synda er komen inn i verda – og difor er døden der også, både som ei tukt og som ei kvile, som ei miskunn, som ei lindring. Og når mennesket har fred med Gud og med seg sjølv, kan det til og med seie som den heilage Frans:

Takk, gode Gud for søster Død/den siste hjelper i vår nød. Hun kjører vognen stille frem/når det er kveld og vi skal hjem!

Likevel: Vi skal ikkje resignere for dødens overmakt, vi skal ta vare på vona om livet. Kristus har sigra over døden, difor skal vi kan seie:
Død, kvar er din brodd? Død, kvar er din siger? Det er mange som er meir stoikarar enn kristne. Dei seier som folka vi høyrde om i evangeliet, med tanke på alt som er vanskeleg i livet: -Det er ikke noe å bry Mesteren med! Det gjeld ikkje berre døden, men alt det som er merka av døden: Våre sorger, våre sår, våre behov, våre lengsler: Det er ikke noe å bry Mesteren med. Men Gud seier: –Kall på meg den dag du er i naud, og eg skal fri deg ut! Og den truande ropar: –Gud, kom meg til hjelp, Herre, vere snar til frelse!

Difor seier den truande også, som Jairus synagogeforstandaren, han som var heilt oppfylt av sorga over sitt sjuke og døyande barn, heilt oppfylt av trua på at Jesus Messias kunne hjelpe: Kom du, og legg hendene på henne!

-Kom du! Det er den kristne bøna, den kristne vona. Når alt tårnar seg opp, når alt vil overvelde oss, kunne høyre Guds røyst, om enn svakt ofte, syns vi: Noli timere!, frykt ikkje, ver ikkje redd!

Brør og systre! Den kristne vona er kanskje også dette: At vi kan leve og døy som ei lita jente som midt i døden berre søv og ein dag blir vekt av sin far eller sin ven som seier: Talitha, kumi! – Stå opp, vesle jente, vesle barn, stå opp no! Gud er her, livet er her, alle er her!

…kjenner du det ikkje?
smilen over deg
er større
enn sorga
inni deg

Gråten sovnar til sist
smilen vaker
alltid

når du vaknar
skal du sjå det
og gløyme alt anna

I namnet åt Faderen og Sonen Og Den Heilage Ande. Amen.

Reklame

2 Svar to “homiletica: 13. sundag i året, 28/6-09, St Dominikus krk, Mark 5, 21-24/35b-43”


  1. 1 Rob
    juni 29, 2009 ved 8:00 pm

    Flott preken!! Den kristne tro og visjon i en sum..

    Mon tro om det ikke også kommer en essay-samling til høsten…:)

    Hilsen Rob

  2. 2 Anna Jorunn Garvik
    juli 31, 2009 ved 4:07 pm

    For meg var dette rette ord i rett tid i dag. Takk!!


Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s


kategoriar


%d bloggarar likar dette: