27
Jun
09

officium: Laurdag, 12. vike i det allmenne året, 1 sam 26 (matutin)

”Lat ikkje blodet mitt væta jorda langt borte frå Herrens åsyn!” (v 20)

David måtte leve på flukt og i utlægd fordi kong Saul stod han etter livet. Det verste med å vere jaga frå heimlandet, var å vere forvist frå det landet der Gud særleg hadde openberra seg og var nær.
Mennesket er aldri meir ”heimanfrå” enn når det fjernar seg frå Gud. Det er blitt noko uverkeleg for mange i dag. Gud og det ævelege livet spelar ikkje så stor rolle til og frå. Før ba ein om å sleppe ”ein vond og brå død”, bodsende presten til den døyande og ba klosterfolk og andre om å be for seg.
Mennesket kan verte framandgjort i høve til seg sjølv, til arbeidet sitt og til verda ikring seg. Då blir vi mindre menneske. Mest tragisk er det når vi blir framande for Gud, ”borte frå Herrens åsyn”.

Reklame

0 Svar to “officium: Laurdag, 12. vike i det allmenne året, 1 sam 26 (matutin)”



  1. Kommenter innlegget

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s


kategoriar


%d bloggarar likar dette: