22
Jun
09

officium: Måndag, 12. vike i det allmenne året, 1 Sam 17 (matutin)

” ’Eg greier ikkje å gå med dette på meg,’ sa han til Saul; ’eg er ikkje van med det” (v 39)
David ville ikkje ha den brynja Saul gav han då han skulle gå Goliat i møte. David var yngstemann,  som Oskeladden, lett og snarådig, audmjuk og sjølvmedviten på same tid. Dette gav han den sjarmen som ofte finst hjå dei som er viljesterke, men ikkje sjølvhøgtidlege; ”David var berre ungguten, raudleitt og ven å sjå til” (v 42).
Gjetarkroppen, slyngja og steinane frå elvefaret saman med tillit til Gud og iver for trua – dette var det som felte Goliat.

Igjen: Kva om vi satsa litt meir på den lette styrken, den som let Gud sjølv sleppe til?


0 Responses to “officium: Måndag, 12. vike i det allmenne året, 1 Sam 17 (matutin)”



  1. Kommenter innlegget

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s


kategoriar


<span>%d</span> bloggarar likar dette: