03
Apr
09

officium: Fredag, 5. vike i Faste, Hebr 7, 11-28 (matutin)

”For offeret bar han fram éin gong for alle då han ofra seg sjølv” (v 27)

Dei gamaltestamentlege ofringane og alle blodige ofringar har hatt si tid. Dei svara på ei djup kjensle i mennesket av at noko må gjerast opp, noko må sonast. Slik vart også ofringane påbodne og tilrettelagde i Moselova. Som påminningar om det endegyldige offeret: Guds eige offer av seg sjølv i Kristus; i vår stad, for vår skuld.

Den nye pakta er tida for takkofferet, for evkaristien. Men nettopp gjennom takkseiinga vert Guds store gjerningar i historia gjort nærverande. Nettopp fordi Jesu offer er eit evig offer, kan det gjerast gjeldande i ”anamnesen”, den stadige liturgiske og sakramentale ”ihugkomninga”.

Kyrkja feirar Jesu offer i messa, slik han baud då han sa: ”Gjer dette!” – og ”forkynner…Herrens død til dess han kjem” (1 Kor 11,26).


0 Responses to “officium: Fredag, 5. vike i Faste, Hebr 7, 11-28 (matutin)”



  1. Kommenter innlegget

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s


kategoriar


<span>%d</span> bloggarar likar dette: