14
Jun
08

officium…

Fredag, vike II, sal 116 (vesper)

”Ambulabo coram Deo, in regione vivorum”

(”Eg får ferdast for Herrens åsyn, i landet åt dei levande”, v 9)

Klosteret ”SS. Domenico e Sisto”, her ved Angelicum-universitetet er eit klassisk, vestleg anlegg med ein indre klostergang rundt ein open plass med brunn eller fontene i midten. Klostergangen, med sine vakre søyler, vert tradisjonelt kalla ambulatoriet; staden for å forflytte seg, romet til å vandre i – eller til å ta joggeturen i i grisotta, gjerne med nokre rundar ut i klosterhagen, slik pater N gjer det fordi det er for tungvint for han å stresse seg avgarde til parkar i nærleiken. Romet til å ferdast i, til å leve i.

Dette gjer noko med den som lever i klosteret. Ein norsk student på jesuittane sitt universitet lenger bort i gatene, Gregoriana, sa til meg ein dag ho var innom hos oss: Det er ei anna stemning her; det pregar teologien. Noko av den monastiske atmosfæren sig inn i måten å arbeide med teologi på. Ein vandrar, ein vender tilbake, ein ser røyndomen i glimt, broten av bogar og søyler. Ein høyrer vatnet si rolege sildring i fontenen. Og alt dette er eit bilete på resten av det klosterforma livet: pulsen, tidebønene, dei felles måltida.

Sjølv om dagane har nok av arbeid, skiftingar, avbrot, distraksjonar – du vert likevel henta tilbake, dersom du let deg hente. Du ’ambulerer’, du er her, coram Deo; for Guds åsyn. Døden strekkjer skuggearmar ut etter deg, kvar dag er ein risiko, ”Det store spelet om Einkvar”. Men eg er her i Guds ambulatorium, eg ferdast for hans åsyn, eg er endå i landet åt dei levande. Det er der du ikkje berre eksisterer, men trur, vonar og elskar. På plass.

Reklame

3 Svar to “officium…”


  1. 1 Randi
    juni 15, 2008 ved 12:46 pm

    Fine bilder du maner fram,broder.Heldig er den som har ro i sinnet.
    Kan nyte freden ved mitt lille springvann i hagen på Ekeberg med fuglesang og selvsagt trafikkstøy.Men dog alikevel.
    Fr. Jon Atle holdt forresten en fin preken i dag om takknemlighet.Til å bli inspirert av.
    Velkommen heim.
    Randi

  2. 2 K
    juni 15, 2008 ved 4:49 pm

    Godt å lese om stillhetens forgår – her er det stille også – det er godt.

  3. juni 15, 2008 ved 7:13 pm

    Ja, eg skulle gjerne bytt Roma med Oslo no; til og med Lillestrøm hadde gått glatt ned! Men eg har altså merka meg at denne spesielle ramma i klsoteret gjer noko med kjensler og tankar, formar måten di, sakte…

    Trur det er viktig at alle finn sitt «kloster» der dei er….


Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s


kategoriar


%d bloggarar likar dette: