31
Mai
08

officium…

Høgtida for Jesu heilage hjarte, Antifon, Benedictus/Sakarjas lovsong (1. Vesper)

 ”Ignem veni mittere in terram, et quid volo nisi ut accendatur?”

 (”Eld er eg eg komen for å kaste på jorda; kor eg ville at han alt var tend!”, Luk 11,49)

 Dette er Jesus-ord som er uventa for mange. Herren opnar sitt hjarta vidt opp i desse orda. Ofte talar han meir stille; lærande, i likningar, underleg og likefram på same tid. Enkelt. Han held tilbake den fulle gløden i sin guddom; han tala også ”i ein tenars skapnad”. Men stundom er det Tabor-ljos og Sinai-brann i orda hans. Som her.

 Det er Guds eld. Gud er eld. Ein fortærande eld (Hebr.)– som kjærleikens eld er fortærande: ”For kjærleiken er sterk som dødsriket i si trå. Han brenn som logande eld, han logar mot himlen” (Høgsongen 8, 6). Og apostelen Jakob seier: ”Med brennade iver gjer Gud krav på den ånda han har late bu i oss”(Jak 4,4).

 Jesu ord var eit varsel om Pinsedagen – for vi kan aldri skjøne det han sa og gjorde, ei heller at han leid og døydde, stod opp og sette seg på sigerplassen i universet, ved Faderens ”høgre hand” dersom vi ikkje ser heilt fram til Pinsefesten i Jerusalem. Då kom elden frå himlen, då steig han ned – for å setje verda i brann gjennom forkynninga av Evangeliet.

 Kva gjer du med dei orda av Herren som dirrar, som er fulle av uro og iver? Han er tålmodig. Ja. Men han er også utålmodig. Han er ingen demagog, sanninga treng ingen geberdar, han held røysta si tilbake. Ja. Men han har også eit skrik i orda sine; det han ropte ut på krossen, då han ”ropa med høg røyst” og  anda ut (Luk 23,46).

 Kristi ”høge røyst”. Kristi uro. Som skaper uro.

 Sløkte ord og eit sløkt liv. Det er nok for mange. Men ikkje for han som kastar eld på jorda.   


2 Responses to “officium…”


  1. 1 Alexander
    juni 2, 2008 ved 9:05 am

    Det merkes i alle fall at ilden er tent i hjertet ditt.

    Som du nevnte, kom du relativt sent til både Kirken og dominikanerne. Jeg ser frem til å høre om din vei dit, enten her på bloggen eller ved en annen anledning, jfr. min kommentar på forrige post.

  2. juni 2, 2008 ved 4:07 pm

    Takk. Når det gjeld «min veg» så har eg valt å vere litt tilbakehaldande – ikkje fordi det er noko vanskeleg med den, tvert i mot, men det blir lett ein sjanger, ei «greie». Best å ta meir sporadisk og episodisk, syns eg. Gjerne på Mistral!


Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s


kategoriar


%d bloggarar likar dette: