26
Apr
08

nota bene…

”PAPPA” ER HEIME IGJEN, MISSON COMPLETED!

Paven er vel tilbake frå si apostoliske vitjng i USA. At frammøtet til messer og samlingar var enormt, er ei kjensgjerning. Presidentkandidatane vert smågutar i samanlikning.

Særs viktig var det at talar, helsingar og føredrag hadde eit innhald utover episkopal fest-retorikk (akk, så vanleg..); der lauvet alltid er grønt, sola skin, flagga er oppe, alle er samde, verda går framover og til og med ordføraren, evt statsministaren, framstår som kristne for ein dag eller to. Av all profesjonell optimisme er den geistlege kanskje den verste. Benedikt oppmuntrar og held saman kyrkja – det er ein del av ein biskops teneste, men han vågar også å konfrontere både innover og utover. Velgjerande er det at det han seier, som t d i SN (FN), har intellektuell substans. Han vågar også å tale om Gud og om Jesus Kristus utanom dei kyrkjelege arrangementa; på den måten bryt han ned noko av den splittinga og isloasjonen som har utvikla seg mellom kyrkja og det sekulære samfunnet.

Også skeptikarar til tidlegare ”politimeistar Ratzinger” frå Truskongregasjonen har – jamvel i prominente og nokså antikatolske New York Times – innrømma at dei temmeleg fullstendig har måtta endre si oppfatning og sine kjensler etter denne vitjinga. Det kunne vere grunn til å nemne som særskilt viktig både Benedikts uformelle møte med nokre av ofra for dei pedofile prestane og møtet med den jødiske synagogen.
Eg vil berre i sum seie at det som har vore avgjerande, er at paven både er sterkt medviten om den katolske og kristne trua sin utfordrande karakter samtidig som han har personleg, intellektuell og åndeleg integritet til å til å forstå samtida si. Difor vil orda hans også ha hald og autoritet og ikkje berre vere pompøse klisjear.

Ein kommentator sa at paven sine ord har tyngde også fordi han ikkje har illusjonar om at kyrkja skal dominere eller triumfere: ”This pope is a minimalist”. Han er klår over at kyrkja gjerne kan bli ein minoritet i den vestlege verda. Det som tél, er at ho har indre kvalitet og er tydeleg og etterretteleg i sitt tilhøve til samfunnet ho lever i.

Denne paven sin styrke er at han kan takle den katolske kyrkja sitt mest kritiske område i dag: den vestlege verda. Og ikkje minst USA. Eit land der den katolske kyrkja si framtid samtidig er langt meir lovande enn i dagens Europa.

Difor var denne reisa så viktig. Som vi snart nok skal få sjå endå tydlegare, trur eg.

Reklame

0 Svar to “nota bene…”



  1. Kommenter innlegget

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s


kategoriar


%d bloggarar likar dette: