18
Mar
08

officium…

Måndag, vike 2/Den stille vika, sal 45 (vesper)

”Av myrra,aloë og kassia angar heile ditt skrud” (v 9)

Ein salme om Messias, brudgomen, og om brura. Gud har salva sin fyrste, sin prins, sin eigen Son; fager er han, ”den fagraste av menneske” (v 3). Vakkert kledd og angande av oljar som framhevar hans venleik.

Underleg då å tenkje på det som profeten seier om den lidande Messias; slik det er henta inn i antifonen før og etter denne salmen nettopp på denne måndagen i Den stille vika, som for å få fram kontrasten: ”Noko herleg skapnad hadde han ikkje, det var ingen hugnad å sjå han” (Jes 53, 2). Kvifor? Fordi han vann sin største venleik ved å elske, heilt inn i sjukdomen, heilt inn i døden.

Den menneskelege venleiken får eit større djup når den indre haldninga er vakker. Det foredlar all menneskeleg utsjånad. Den ofrande kjærleiken – der du ser at du er elska.

Alle salvane – myrra, aloë og kassia – som skulle vere ein ange av prakt og venleik, vert ei salving til det messianske offeret, til hans liding og død for folket sitt, for brura si. Som Jesus sa til kvinna i evangeliet: ”Lat henne vera! Ho har gøymt salven til gravferdsdagen min” (Joh 12,7).

Han er Guds Messias – og min Messias. Han er salva og elska av Faderen. Og av meg. Han gav meg alt sitt. Eg gjev han alt mitt.


0 Responses to “officium…”



  1. Kommenter innlegget

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s


kategoriar


%d bloggarar likar dette: