28
Feb
08

officium…

Onsdag, vike 3, sal 126 (vesper)

”Dei som sår med tårer, skal hausta med glederop” (v 5)

Guds kall er så overveldande; ingen kan fylgje det utan stundom å kjenne: dette er for mykje, dette skulle eg aldri ha gitt meg ut på. Vi må svelje gråten, og ofte må vi gi otten, smerten og fortvilinga utløp og berre la tårene renne. Alle som har pløgd og sådd Guds jord, frå patriarkane til apostlane og martyrane, veit at det er ei tid for tårer. Dei skal ikkje haldast tilbake.

”Då Jesus kom nærare og såg Jerusalem, gret han over byen og sa: ”Hadde du berre visst, om enn på denne din dag, kva som tener til din fred. Men no er det dult for augo dine” (Luk 42). Guds gråt over byane. Sin eigen og våre. Guds gråt i Kristus, i Getsemane. Guds sveitte. Guds blod. Guds såkorn.

Det er ikkje naudsynt å late som at det vonde ikkje er vondt: Gråt! Du treng ikkje å tenkje at du aldri skulle fylgt dette kallet; i staden: Gråt! Du skal ikkje presse deg til ein optimisme du ikkje kan stå for no. No har du nok med det som er. No er det tårene sin tur. Ein dag du ikkje veit, står du midt i den mogne åkeren! Då kan du bere det i hus. Tårekornet. Lett og uventa.

Reklame

0 Svar to “officium…”



  1. Kommenter innlegget

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s


kategoriar


%d bloggarar likar dette: