carpe diem…

KVELD…

Det er sein Pinseaftan her på klosteret. Sit for det meste i mi celle, skrivande. Difor eg er her i Roma; må kome i mål, så helg og yrke glir litt i hop. Kjem med ei pinsehelsing i morgon, vonar eg. Berrre eit lite kveldsvink no…

For stundom er eg innom bloggstatistikken som Word Press tilbyr - og då kan ein også klikke seg inn på andre bloggar, og det ser ut som om dei slenger inn bloggar frå der du er i verda. Så altså: ein blogg, skriven her, men tydelegvis av ein amerikanar eller brite. Som har ein blogg om musikk og svært ungdommeleg kultur. Der kjem eg over namnet på eit rocka blues-band med namnet:”The Invisible Band” (bloggen heiter forresten: “The reborn pagans”, så ein skjønar at dette ikkje er ein Vatikan-blogg, hehe). Som nokon vil vite, jobbar eg med Newman og eit sentralt tema i hans teologi: “The world Unseen” eller: “The Invisible World”. Den åndelege dimensjonen; englane…

“The invisible Band” syner kanskje at “det åndelege” er hot på mange frontar i dag. Eg ser det som eit hint om at ein søkjer noko “utanfor”, om enn aldri så vagt. Det kan også, dessverre, vendast i retning av dei vonde åndsmaktene - som også er ein del av “the invisible world”. Flørtinga med desse er fårleg, samstundes som det også uttrykkjer ein trend mot det overnaturlege. Eg plar seie at folk i Noreg er veldig mot djevelens eksistens - for finst han, då finst kanskje også Gud, og det er langt verre!

Vel, eg var berre raskt innom dei “gjenfødte” heidningane og vende tilbake til trygge linkar som ‘Indremisjonsbloggen’, ‘Katolikken’ og ‘Breheim-bloggen’. Nynorske bloggar, seff!

Så eg får seie som det stod i den italiensk/engelske bloggen ( den med “Guitars, Synths And Assorted Madness From The Coolsounds & Magick Studios):

“Such is life andf it gets suchier every day”!