du kjem fram ein gong, vesle Holgerson…
TIL KEBNEKAJSE
Store sorg
vesle gut
vengjene dine
av mjuke grå fjører
ber meg avgarde
høgare opp
enn eg skjønar
lenger avstad
enn eg trur
vågar ikkje å sjå ned
eller sjå fram
ser berre vengjer
kvifor flyg du så tungt
stormfugl
med denne vesle børa?
fordi reisa er så alvorleg
fordi du veit
at målet ligg langt unna
men at det finst der
ved dei blåe fjella
som ventar oss
