poetica…

vi er kvarandres lagnad…

EIN VEG

Ven
ein veg vart du
for meg
så underleg
så annleis
enn eg tenkte

ville gå ut or han
gå og gå
mot sorghimlane

men vegen fylgde etter
slapp ikkje foten min
det finst vegar
ein ikkje kan vike frå

berre framover
berre vidare
gjennom stengde rom
over høgder og
avgrunnar

mot sola
og vindane
og slettene

der alle vegar
kviler ut